Dagen rijgen zich aaneen
Vertrek Bermuda (Woensdag 14 mei 2008)
Na de verwaaidagen op Bermuda begint de woensdagmorgen met mooi weer. De wind is gunstig en de verwachtingen goed. Wel zullen we vrijdag of zaterdag nog een lagedrukgebied over ons heen krijgen, maar eenmaal op volle zee zal het wel meevallen.
De woensdagmorgen wordt nog besteed om de laatste e-mail te versturen en te ontvangen, nog wat boodschappen te doen, water bij te tanken en afscheid te nemen van onze zeilvrienden Paul, Harriet en Chris en Tim en Steffi. Paul zal enkele uren na ons vertrekken en Tim de volgende dag, samen met nog enkele zeilvrienden van hen.
Om 12:00 gaan de trossen los en nadat we nog enige tijd hebben liggen wachten op een dralende Duitser konden we bij het tankstation water tanken.
Bij het uitvaren van de baai hebben we ons afgemeld bij de punctueel werkende “Radio Bermuda” en hebben we een ETA opgegeven voor 26 mei in Horta op Faial.
Een stevig windje brengt ons de eerste 10-tallen mijlen richting Azoren.
De weerkaartjes in ogenschouw genomen en het naderende lagedrukgebied in gedachten houdend kiezen we voor een koers direct naar de Azoren. Normaal wordt geadviseerd eerst op te steken naar de 38 ste breedtegraad.
Het eerste etmaal maken we 154 mijl.
Donderdag 15 mei 2008
We hebben een Noordenwind dus we zeilen met een knik in de schoot richting doel. De wind is zwak tot matig.
Met de Kalliste van Paul en Harriet hebben we afgesproken dat zij ons om 12:00 AST op de kortegolf oproepen om hun positie door te geven. Wij hebben nl alleen een ontvanger en geen zender, dus we kunnen alleen op VHF met elkaar spreken en die heeft maar een bereik van 20 mijl. Hoewel we uiteraard stipt om 12:00 uur aan de radio zitten hebben we de Kalliste niet gehoord, in ieder geval niet kunnen verstaan.
Vrijdag 16 mei 2008
De wind zit nog steeds in de Noord en is variabel van kracht. We hebben de vorige dag een mooie afstand van 158 mijl gemaakt, we zijn door dolfijnen begroet en we hebben contact gehad met het vrachtschip “Catalina”. Aan hen hebben we gevraagd of zij contact konden leggen met de Kalliste, hetgeen niet lukte. Daaruit konden we de conclusie trekken dat de Kalliste verder dan 25 mijl van ons vandaan is. Ook even een actueel weerbericht gevraagd en zij konden ons geruststellen. De wind zou naar het Zuidwesten krimpen en maximaal kracht 5 worden.
Zaterdag 17 mei 2008
Hoe verkeerd had de “Catalina” het. Gaandeweg de dag wakkerde de wind aan en ’s avonds hadden we een dikke Zuidwest 8. Met windsnelheden tot 45 knopen. Eerst hebben we het grootzeil gereefd en daarna gestreken en de Genua steeds verder gereefd. Met een heel klein stukje genua knalde de Brut met een vaartje van dik 6 knopen over de steeds hoger worden golven. In verband met de te verwachten storm hebben we het wachtsysteem aangepast. Normaal draaien we 3 uur op en 6 uur af en toen zijn we twee aan twee 4 uur op en 4 uur af gaan draaien. Zo zaten er steeds 2 mannen op wacht en dat geeft toch meer zekerheid. Aan het begin van de avond scheen de maan nog vrolijk en zagen we in het maanlicht nog een joon voorbijkomen. Hoewel we direct goed uitkijk hielden hebben we verder niets kunnen ontdekken dat eventuele actie van ons vereiste. Later op de avond begon de depressie echt goed door te zetten en stroomde de regen naar beneden. We hadden een echte storm.
Zondag 18 mei 2008
In de ochtend nam de storm af en ruimde de wind weer naar het Westen en het Noordwesten tot dat we om 12:00 uur helemaal geen wind meer hadden. Uiteraard nog wel een woeste zee. De hele middag hebben we op de motor gevaren tot in de avonduren er uit het Zuidoosten een briesje opstak.
Tijdens de stormdag hebben we 163 mijl gevaren.
Maandag 19 mei 2008
Door de zwakke wind uit het Zuidoosten hebben we dit etmaal maar 130 mijl afgelegd.
’s Middags hebben we radiocontact gehad met de Oceanica. Een grote tanker, die ons in Oostelijke richting passeerde. V.w.b. het weerbericht bevestigde hij onze eigen waarnemingen dat de achterop komende depressie met 50 knopen wind naar het noordoosten wegtrekt en wij daar waarschijnlijk geen last van zullen krijgen.
’s Avonds trokken onweersbuien achter ons langs. Het was een mooi, maar ook angstaanjagend gezicht om de bliksemschichten door het zwerk te zien gaan. Gelukkig bleven de buien flink achter ons. De wind wakkerde weer aan en draaide naar de Zuidwest.
Dinsdag 20 mei 2008
De hele nacht stond er een stevig briesje SW 6 en die zorgde voor een mooi daggemiddelde. 169 mijl. Dat schiet op.
’s Morgens zagen we een groot zeiljacht aan de Noordelijke horizon. Het was heel ver en we konden verder niets onderscheiden. Ook hebben we geen contact met de VHF gelegd. De hele dag blijft de wind lekker doorstaan vanuit het Zuidwesten. Met een uitgeboomde genua schoten we lekker op.
Woensdag 21 mei 2008
We passeren de 45 graden Westerlengte en dat betekent dat de klok een uur vooruit gezet moet worden. Dat moet elke 15 lengtegraden. Verder gebeurde er niet zoveel, behalve dan dat we walvissen hebben gespot. Eén kwam vlakbij de boot, maar was meteen weer verdwenen en enkele anderen een 100 meter aan Sb van de boot. Heel statig bewoog hij, of zij zich evenwijdig met ons mee en verdween weer snel. De wachten worden gedraaid, er wordt geluierd, wat gegeten en wat geouwehoerd.
Donderdag 22 mei 2008
Vanmorgen hebben Hassan (Hans 1) en Jan een haai achter de boot zien zwemmen. Vanavond haaienvinnensoep leek ons wel wat, dus we hebben een haak met een stukje spek achter de boot aan een lijntje gespannen, maar nu enkele uren later hebben we geen haai meer gezien. Waarschijnlijk lust ie geen spek.
Overigens is ons vissen geen succes. De hele weg hebben we nog niets gevangen. Een keer hadden we beet en dat was waarschijnlijk zo’n grote vis dat het hele tuig afbrak en we dus ons kunstaas kwijt waren. Daarna geen vis meer aan het haakje gehad. Overigens heb ik deze hele reis nog geen vis gevangen. Waar dat aan ligt, weet ik niet, maar mijn leverancier in Almere (ligt het daaraan?) heeft mij verzekerd dat hij me het beste had verkocht dat er te krijgen was. Met een soortgelijk tuig heb ik op een eerdere reis naar Brazilië wel vis gevangen. Op de Azoren zullen we het eens aan échte vissers vragen.
Het daggemiddelde was niet zo hoog. 140 mijl slechts.
We verwachten op maandag aan te komen in Horta.
vrijdag 23 mei 2008
De hele dag waait een zwakke Zuidwesten wind en we maken een ‘normaal’ daggemiddelde. We hebben een walvis gespot en na zonsondergang namen we een UFO waar aan de prachtige sterrenhemel.
Of UFO’s bestaan weet ik niet, maar we zagen een licht dat leek op een heldere ster, maar feller en het bewoog met rare, snelle bewegingen. Een vliegtuig gaat geleidelijker en heeft boordlichten, die je zelf op grote hoogte ziet knipperen. Bovendien geeft een vliegtuig op grote hoogte niet zoveel licht. In ieder geval interessant om te zien.
’s Avonds even met Truus gebeld om haar met de verjaardag te feliciteren.
Zaterdag 24 mei 2008
Weer een mooi daggemiddelde van 151 mijl en een goede matige wind uit het Zuidwesten kracht 4. Het gebruikelijke oceaanleven presenteerde zich weer in volle glorie aan ons. Dolfijnen, een schildpad en honderden Portugese oorlogsschepen, kwallen die worden voorbewogen door een ‘zeiltje’ boven het water.
In de avond werden we op korte afstand door een vrachtschip gepasseerd.
De afstand tot Horta bedraagt nog 326 mijl en we moeten de motor bijzetten, omdat de wind geheel wegvalt.
Zondag 25 mei 2008
Een motordag. Geen wind, wel veel dolfijnen en Portugese oorlogsschepen. ’s Nachts nog 2 zeiljachten gezien. Eén in Oostelijke richting en eén in Westelijke. Het daggemiddelde ligt laag op 136 mijl.
Omdat het ernaar uitziet dat we de hele weg naar Horta moeten motoren zetten we de motor op 1500 toeren. Dan loopt hij het voordeligst en gebruikt zo’n 1,5 ltr per uur. De snelheid is dan ca. 5 knopen. Met onze voorraad houden we dit zo’n 75 uur vol en dat moet genoeg zijn tot Horta.
Gaan we de motor op 2000 toeren zetten, dan stijgt het verbruik aanzienlijk, terwijl we maar 1 knoop harder lopen. De kans dat we Horta dan niet halen op de motor wordt waarschijnlijk, dus dat moeten we niet hebben.
Er ligt een hogedrukgebied rond de Azoren, als gebruikelijk en we varen daar middenin. Uitwijken hebben we reeds eerder gedaan, maar dat is nu niet meer mogelijk, omdat dit hogedrukgebied over de hele Azoren heen ligt. Het is dus rustig motoren of dobberen.
Het verblijf op de boot wordt steeds comfortabeler. ’s Avonds kijken we naar een film op de laptop van Jan. Alleen de titel was niet zo geruststellend, “Perfect Storm”.
Maandag 26 mei
Weer een motordag en een rimpelloze zee.
We krijgen een tegenligger, de Saga, die het nodig vindt om vlak langs ons te varen. Gezien de grootte heb ik toch mar even 20 graden opgestuurd.
’s Avonds weer een film gekeken. Een spannende film over een overleving op een berg met veel sneeuw, ijs en bevroren handen en voeten. Uiteindelijk een ‘happy end’ dus we kunnen weer slapen.
Dinsdag 27 mei
Het werd op de valreep nog een spannende nacht. Rond 02:00 uur LT zag Hans een wit licht en later ook het bakboord licht. Volgens afspraak werd de schipper gewaarschuwd. Na enig gezoek bleek het zeiljacht echt op ramkoers te liggen. Beide schepen voeren op de motor. Uiteindelijk moesten we echt uitwijken, anders waren we midden op die verlaten zee op elkaar geknald. Er zat niemand in de kuip van het andere schip, dus het was waarschijnlijk een solozeiler, die lag te slapen. Ik denk dat hij op weg was naar Flores, het meest westelijk gelegen eiland van de Azoren archipel.
Verder kwam rond 5 uur ’s morgens Faial in zicht. Onder de wolken zagen we de schuin oplopende bergen. Elk uur werd het beeld duidelijker en om 13:00 uur naderden we de haven. Om 3 uur LT waren we ontvangen, door vriendelijke beambten ingecheckt en konden we de boel gaan schoonmaken. Eerst shipshape gemaakt en daarna wat te eten gehaald. Twee loeigrote pizza’s stilden de honger na de noeste arbeid.
’s Avonds zijn we het legendarische Café Sport gaan bezoeken. Daar ontmoetten we ook Aat, die de rest van de reis met on meemaakt.
Het werd een gezellige afsluiting van de mooie reis.