Logboek

Horta (27 tot 30 mei):
Na aankomst eerst inklaren en de boot schoonmaken. 4 Kerels 12 dagen op de boot maken er een lekker rotzooitje van en door de regen onderweg is ook het dek een smeerboel geworden van de vetten, die uit de bewegende delen van giekbeslag en neerhouder komen.
’s Avonds natuurlijk eerst naar Café Sport. De legendarische pleisterplaats voor de oceaanzeiler. Zowel in het Café als voor op de stoep is het druk bezet. Het ziet er gezellig uit en de sfeer is goed. Je kunt er goed eten en het bier is OK. Café Sport promoot Gin-tonic en die hebben we dan ook maar geproefd.
Bij het Café Sport ontmoet ik Aat, die zal meevaren naar Nederland. Hij is die middag aangekomen in Horta en heeft voor die eerste nacht een kamer in een hotel genomen.
De volgende dag (28 mei) moet de boot weer worden bevoorraad voor de volgende etappe van de reis en gaan Jan en Hans hun reis naar België en Nederland boeken. Hans (Hassan) houdt zich bezig met de bevoorrading en de was en ’s middags huren we een auto om het eiland te verkennen. Na enig gezoek vinden we het doel van vandaag: de krater. Imposant en we hebben er wat foto’s van gemaakt. Vervolgens rijden we naar een nieuw stuk land, dat in 1978? ontstaan is door een uitbarsting van een vulkaan op Faial. Hier zie je ook wat ruines van huizen, die door de lava zijn overspoeld. ’s Avonds trakteert Aat ons op een etentje met het hele team. Uitstekend gegeten in een prima sfeertje in Restaurant Salgueirinha, gelegen aan een klein baaitje onderweg van Horta naar het vliegveld. Daarna Jan en Hans weggebracht naar hun hotelkamer en nog een afzakkertje genomen bij Café Sport.

Op 29 mei, een hele druilerige dag, brengen we Jan en Hans ’s morgens vroeg naar het vliegveld. De rest van de dag vullen we met wat shoppen en ontmoeten we de Kalliste, die enkele uren na ons van Bermuda zijn vertrokken en eerst in Flores zijn geweest. ’s Avonds enkele uren aangenaam verpoosd op het terras van Café Sport en alle wetenswaardigheden van onze beider oversteken uitgewisseld.

Vertrek uit Horta (vrijdag 30 mei)
Na enkele leuke dagen in Horta op het eiland Faial (Azoren) gaan we vandaag weer vertrekken.
Met moeite wurmen we ons uit de te krappe box van de jachthaven en meren af naast enkele jachten aan de brandstofsteiger. Naast ons ligt een jacht van ca. 25 meter en daarnaast ligt nog een hele grote Swan naast de kade. Beiden moeten nog tanken en wij zijn nummer 3. De Swan tankt zo’n 1000 liter, onze buurman 3000 en wij 170 ltr. Verschil moet er zijn. Maar goed een uurtje later is het hele circus volgetankt en kan de reis beginnen.
Eerst nog even afscheid nemen van de Kalliste, die inmiddels naar de jachthaven is verhuist. Even langs varen en elkaar een goede reis toewensen. Zij vertrekken naar Portugal en gaan daarna de Med in. Wij naar Engeland. 1273 mijl te varen op de rumbline. Van de Apelia, die in Bermuda zo broederlijk naast ons lag, hebben we een e-mail ontvangen dat zij ook in aantocht zijn, maar eerst nog even Flores aandoen en pas daarna naar Horta komen. Die missen we dus.
Rond 14:00 LT vertrekken we. Er staat een zwakke Noordelijke wind en we varen de meeste tijd op de motor. We passeren eerst het eiland Jorge en daarna Grasiosa. In Horta ben ik nog vergeten de olie na te kijken, dus dat heb ik dan ’s avonds nog maar even gedaan.

Zaterdag 31 mei
De eerste dag weer op zee is altijd even wennen. Door de geringe wind maken we een matige voortgang en klokken die dat 136 mijl. Er is een meeuw in onze vislijn gevlogen en die hebben we gelukkig weer kunnen bevrijden. Daarna kregen we beet van een vis, maar de molen stond niet op de slip dus is de vis met het hele tuig aan de haal gegaan.

Zondag 1 juni
Met de Noordelijke wind moeten we even zoeken naar de juiste koers. Het is de bedoeling eerst zo noordelijk mogelijk te gaan en daarna pas de westenwind op te pikken. Maar de praktijk ziet er anders uit. De wind blijft uit het Noordnoordwesten waaien, dus we gaan aan de wind. Later geven de gribfiles vrij harde westelijke winden te zien, dus die moeten we proberen op te pikken.

Maandag 2 juni
Een mooie zeildag met 162 mijl. ’s Avonds zien we een aantal grote fonteinen. Daar moeten walvissen zitten, maar die hebben we zelf niet gezien.

Dinsdag 3 juni
Na een hele zwakke wind krimpt deze naar het westen en neemt in kracht toe tot een 5 á 6 Bft. Dat betekent de spiboom uit en heerlijk surfen naar het Noordoosten. Presies in de goede richting. ’s Avonds prepareert Hans een heerlijke Spaanse vispot. We hebben in Horta vis gekocht, die je redelijk lang kon bewaren. Als laatste wordt de vis toegevoegd aan de pot, maar die blijkt zo verschrikkelijk zout te zijn, dat de hele vispot over de reling kan. We hebben de maaltijd maar besloten met ravioli uit blik. Jammer van de vispot. De nacht is nat, koud en donker. We hebben 150 mijl gevaren.

Woensdag 4 juni 2008
Het is een drukke dag. In de vroege ochtend moet er gegijpt worden en de spiboom over de andere boeg worden gevaren. Toen we dit gedaan hadden, viel de wind weg en was er geen voortgang meer. Daarna de boom eruit en maar even op de motor. Toen stak de wind weer op uit het Noorden en konden we weer gewoon zeilen. Diverse keren rif erin en rif eruit. 162 mijl gemaakt. Uiteindelijk toch maar weer de motor gestart, want de bezeilbare koers lag op Spanje en daar willen we niet naar toe. De hele nacht verder op de motor.

donderdag 5 juni 2008
Het is een prachtige sterrennacht. Met de motor op de economische toerental (2000Tpm) varen we gestaag richting Engeland. Het is een dag met lichte winden. Rond 11:00 uur zien we een schip dat we oproepen om wat actuele weersinformatie te krijgen. Het schip antwoordt niet. Nou ja, het hoeft ook niet zo, want op onze weerkaartjes zien we dat het hogedruk gebied van de Azoren zich met ons mee uitbreidt naar het Noorden. Dan blijven de winden zwak. We gooien wat reserve voorraad diesel bij de hoofdtank.
’s Nachts wordt het al Noord-europees koud aan boord. We trekken extra lagen ondergoed aan en kruipen helemaal in onze offshore zeilkleding. Zelfs na de wacht in bed is het koud. Brrrr, dan de Carieb. Slapen onder de sterrenhemel. Het is alweer lang geleden.

Vrijdag 6 juni 2008
Weer een dag met lichte winden. Om nog een beetje vaart te houden tuigen we de 2e genua er maar bij op. Zo hebben we een kleine 100 m2 zeil op staan en dat trekt ons met een 5 mijls vaartje er door heen. Voor het vallen van de avond moet die 2e genua er echter af, want als ’s nachts de wind gaat aantrekken of van richting gaat veranderen, dan heb je een probleem. Ook nu was het al een hele toer om die 2e genua droog aan dek te krijgen. Verder op een uitgeboomde genua en een vastgezet grootzeil. In de avond trekt de wind lekker aan en “treinen” we weer met een 7/8 mijls vaartje door de zee, omgeven door 10-tallen dolfijnen. Een ‘verfrissende’ regenbui gooit echter roet in het eten, want na die bui ruimt de wind 90 graden en moet de boom eruit en de bulletalie eraf. Samen met Aat, die om 23:00 uur op wacht komt heb ik de klus geklaard. De wind is uiterst zwak en de motor moet weer aan. Die draait zo onderhand overuren.

Zaterdag 7 juni 2008
Allemachtig wat was het koud vannacht. Zelfs onder mijn donzen dekbedje werd het niet warm. Het wordt weer tijd om thuis te komen en weer samen met je geliefde onder de wol te kruipen. Is het in Nederland ook zo koud of ben ik het niet meer gewend?
Vandaag hadden we willen aankomen in Plymouth, maar door al het gemotor en de lichte winden wordt dat een dag later, dus op zondag.
Je kunt duidelijk merken dat we het Engelse kanaal naderen. Diverse vrachtschepen en een aantal vissersboten kruisen ons pad en we moeten goed uitkijken. Dat vereist extra aandacht van de schipper en hulp van de radar. Af en toe staat er genoeg wind om te zeilen. Ook gaan we het stroomeffect al voelen. Met de stroom mee lopen we 7 á 8 mijl over de grond. Stroom tegen maximaal 5 mijl.
De plotter geeft aan dat we nog zo’n 20 uur moeten varen tot Lizard Point. We krijgen vanavond dus land in zicht. Dat is altijd weer een mooi moment na zo’n oceaan oversteek.
Toen ik rond het middaguur wakker werd, dacht ik even dat de bemanning de koers weer naar de Carieb hadden verlegd, want Aat zat er wel heel zomers bij. Het blijkt een prachtige, zonnige dag te zijn met een (helaas) te vlakke zee. Dus weer motoren.
Aan het eind van de middag blijkt het toilet van de bemanning stuk. Dus dat moet gerepareerd worden. Gelukkig heb ik reserve materiaal aan boord, dus heeft Hans de pomp gedemonteerd en wat onderdeeltjes vervangen. Daarna werkte die weer perfect.
Het werd een drukke nacht. Veel vissersboten (wat doen die op zaterdagavond op zee?) en vrachtschepen in en uitvarend uit het Engelse Kanaal. Ook lag er een schip met twee rode toplichten. Een niet bestuurd schip dus, waarvoor ik moest uitwijken. Maar ervóór of eráchter. Het werd uiteindelijk erachter langs.

Zondag 8 juni 2008
We werden weer getrakteerd op een prachtige nacht.
In de vroege morgen passeerden we de shipping lanes bij Lands End en konden we koers zetten naar het land. Na 9 dagen kregen we vervolgens land in zicht. De meegaande stroom kwam op zijn einde en het werd nog een hele klus om naar Plymouth te komen. Na uren tegen de stroom inhakken en toen we ook nog de wind op de kop kregen hebben we besloten om Falmouth als landingshaven te kiezen en niet door te gaan naar Plymouth, dat nog zo’n 7 uur verder lag.
Om 16.45 uur UTC meerden we af in de Visitors Yacht Haven in Falmouth na 1349 mijl gevaren te hebben.
Later op de avond kwam Han aan boord met zijn vriendin en hebben we gezamenlijk heerlijk gegeten bij de Thai in Falmouth.
Daarna konden we gaan genieten van een heerlijke nachtrust.
Morgen vertrekken we naar Nederland.

Dit bericht is gepost op 8 June 2008 om 12:41 pm uur en is geplaatst in Terugreis. Je kunt alle reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achter laten of trackback vanaf je eigen site.