Logboek

De pilot geeft aan dat je voor de overtocht naar Europa vanaf de Caribische Eilanden eerst richting en voorbij Bermuda moet varen om de daar heersende westenwinden te pakken en de stroom ook mee te hebben.

Vaar naar de 38 ste/ 40 ste breedtegraad en ga daarna pas naar het Oosten, naar de Azoren.

Je zou dan zelfs in de verleiding kunnen komen om rechtstreeks naar Engeland te varen, maar diezelfde pilot waarschuwt dan voor muiterij.

Richting Bermuda dus en goed de weerkaartjes bestuderen.

Die weerkaartjes laten in ons geval het ene na het andere lagedrukgebied zien dat ten noorden van Bermuda de Oceaan over schuift. Onder een lagedrukgebied waait de wind naar het oosten, dus dat is gunstig voor ons. Maar …… als dat lagedrukgebied wat zuidelijker passeert, dan zit je in de ‘shit’.

En dat gebeurt er nu bij ons. En zelfs niet 1 lagedrukgebied, maar 2, die bovendien ook nog in elkaar schuiven en zorgen voor een behoorlijke stormdepressie.

We hebben al enige dagen moeten motoren in verband met zwakke winden en winden uit het Noorden, zodat onze (beperkte) dieselvoorraad aardig was geslonken. Voor de zekerheid hebben we onze koers verlegd naar Bermuda in plaats van erlangs naar het Noorden te varen.

Enkele 10-tallen mijlen vóór Bermuda begon de barometer al snel te vallen en de wind behoorlijk aan te trekken. Op Ch 27 vernamen we het weerbericht van Bermuda Radio en dat beloofde niet veel goeds. Voor de komende dagen een gewone ordinaire storm en daar maakten we reeds bij het binnenlopen bij St. Georges kennis mee. Uiteraard waren we blij dat we binnen waren en niet meer onderweg. Wel betekent het dat we nu een paar dagen aan Bermuda gekluisterd liggen, want je gaat er met die keiharde wind natuurlijk ook niet uit. Uitrusten dus en Bermuda verkennen.

Bermuda is eigenlijk de rand van een grote vulkanische krater. Aan de westkant wordt die rand gevormd door een groot rondlopend rif, dat een grote binnenzee omsluit en aan de Oostkant is de rand wat breder en zijn er enkele eilanden en schiereilanden, waarop de huizen zijn gebouwd. Ook tussen die eilandjes zijn weer baaien, waar je kunt ankeren. Er zijn 2 “steden” St. George en Hamilton. St. George is een toeristisch stadje met veel restaurants en giftshops. Het ziet er keurig verzorgd uit en dat is een verademing na het rommelige en vuile Sint Maarten. De douane brengt $ 35,- p.p. in rekening en dan mag je 5 dagen blijven.

We hebben diesel en water getankt en liggen nu tegen de wal aan. De Kalliste was al eerdere aangekomen en ligt nu tegen dezelfde wal als wij. Voor de komende dagen gaan we een programmaatje maken, zodat we nog wat kunnen recreëren.

Zondag zijn we met de bus en de ferry over het eiland gegaan. Het was een prachtige dag en Bermuda blijkt een heel mooi eiland te zijn. Overal gladgeschoren gazons, mooie huizen op idyllische plekjes, mooie baaien en veel witte stranden. De temperatuur is een graad of 5 lager dan in de Caribean, maar dat is ook wel prettig.

Dit bericht is gepost op 10 May 2008 om 11:03 pm uur en is geplaatst in Terugreis. Je kunt alle reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achter laten of trackback vanaf je eigen site.